نقش مهندسی صنایع در مدیریت نگهداری و تعمیرات

 

نقش مهندسی صنایع در مدیریت نگهداری و تعمیرات

 

یکی از بحثهایی که همواره در امور نگهداری و تعمیرات صنایع مطرح است آن است که تخصص مطلوب برای مدیرت نت کارخانه کدام است؟ غالبا در دیدگاه های سنتی متناسب با ماهیت تجهیزات کارخانه (مکانیک یا برق) یکی از این دو گرایش مهندسی را مطلوب تر می پندارند.به هر حال امروز، مبحث مدیریت نگهداری و تعمیرات علاوه بر آنکه از دروس اختصاصی مهندسی صنایع به حساب می آید، به عنوان جایگاه سازمانی این گرایش مهندسی، تعیین گردیده است.

مدیریت نت مبتنی است بر:

برنامه ریزی: برنامه ریزی استراتژیک و برنامه ریزی امور نگهداری و تعمیرات کارخانه بر اساس آن.

سازماندهی: سازماندهی گروه های کاری  و تعیین نوع و شیوه ارتباطات.

هماهنگی: هماهنگی گروه های اجرایی و امور نت.

ارتباطات: ارتباط هدفمند با جریانات اثرگذار بر نت.( کنترل سفارشات، بازرگانی،  پیمانکاران فنی و ....)

 تصمیم سازی: تصمیم سازی بر اساس اطلاعات تحلیلی و بهبود مستمر.

 

فعالیت های اجرایی نت غالبا ماهیت های فنی دارند که بطور عمده در برق و مکانیک خلاصه می شوند.در عمل زمانی که یکی از این تخصص ها، مدیریت نت را به عهده می گیرد، توازن امور به یک سو نامتعادل می گردد.از سوی دیگر به دلیل ماهیت فنی و اجرایی چنین تخصص هایی، وزن کار از جایگاه برنامه ریزی و تحلیل به سمت فعالیتهای اجرایی محض منحرف می گردد.

این نظریه عمومیت ندارد ولی غالبا مدیران موفق نت که دارای تخصصی غیر هستند، در تلاش بوده اند که به اصول و مبانی برنامه ریزی و مدیریت در گرایش مهندسی صنایع پایبند باشند.

از سوی دیگر مدیریت نت، صرفا یک مبحث مدیریتی نیست بلکه ماهیتی برجسته از مباحث فنی به همراه دارد، به همین دلیل گرایش های صرفاً مدیریت نیز برای این منطور مناسب نیستند.

 

شالوده ی مهندسی صنایع, برنامه ریزی، حل مساله و یافتن نقاط بهینه در هدف است.دروس فنی گنجانده شده در این گرایش مهندسی غالبا عمومیت دارند و در حد گرایش های فنی تخصصی نمی شوند. در اصل این موضوع عاملیست برای ایجاد زبانی مشترک، رویارویی و قدرت درک مسائل.گذراندن کارگاه تراشکاری به او کمک می کند تا تخمین و برآورد واقعی تری از زمان انجام یک فعالیت تاسیاتی داشته باشد،کارگاه ریخته گری، برق و  ... به همین ترتیب.آشنایی با مباحث مکانیک، برق، شیمی، متالوژی، ساختمان و .... در این گرایش مهندسی همان ويژگی مورد نیاز مدیریت جامع فنی است.

مهندس صنایع موفق آن است که به راحتی و با زبان فنی  مشترک با تخصص های مختلف ارتباط برقرار کند و امور را سازمان دهد. بر اساس دانش خود و توسط اطلاعاتی که از سایر متخصصین بطور هدفمند و بر اساس اصول آموخته کسب می کند به برنامه ای واقعی، عملی و بهینه دست می یابد. مساله را را می شناسد و برای حل آن راهکار بهینه پیشنهاد می دهد.

بارها سوال شده است که یک مهندس صنایع در جایگاه نت تا چه حد باید به مسائل فنی آشنا باشد.شاید مطالب بالا تا حدی روشن کننده ی موضوع باشد. علاوه بر آنکه ماهیت کار نت باعث انباشتگی تجارب فنی به مرور زمان می شود.به هر حال هر چند که تخصص های محض فنی ملزوم مدیریت نت برای یک مهندس صنایع نیست ولی مطالعات فنی و افرونی بر آموخته های فنی بطور هدفمند در این راه نقطه قوت محسوب می شود.